Ο οισοφάγος, το στομάχι και το δωδεκαδάκτυλο αποτελούν τα ανώτερα τμήματα του πεπτικού συστήματος. Διάφορες παθήσεις σε αυτές τις περιοχές μπορεί να προκαλέσουν έντονα και επίμονα συμπτώματα, επηρεάζοντας την καθημερινότητα και την ποιότητα ζωής του ασθενούς. Η έγκαιρη διάγνωση και
θεραπεία είναι καθοριστικές για την αποφυγή επιπλοκών.

Νοσήματα Οισοφάγου
Ο οισοφάγος είναι ο σωλήνας που μεταφέρει την τροφή από το στόμα στο στομάχι. Συνήθεις παθήσεις περιλαμβάνουν:

• Γαστροοισοφαγική Παλινδρόμηση (ΓΟΠΝ): Παλινδρόμηση γαστρικού υγρού στον οισοφάγο. Προκαλεί καούρα, όξινη γεύση, βήχα ή δυσκολία στην κατάποση.
• Οισοφαγίτιδα: Φλεγμονή του οισοφάγου, συχνά ως αποτέλεσμα της παλινδρόμησης.
• Οισοφάγος Barrett: Κατάσταση που μπορεί να προκύψει από μακροχρόνια ΓΟΠΝ και σχετίζεται με αυξημένο κίνδυνο καρκίνου.
• Δυσφαγία (δυσκολία στην κατάποση): Μπορεί να οφείλεται σε λειτουργικά ή οργανικά αίτια, όπως στενώσεις ή κινητικές διαταραχές.

Νοσήματα Στομάχου
Το στομάχι είναι υπεύθυνο για τη χημική πέψη της τροφής. Συχνά προβλήματα περιλαμβάνουν:

• Γαστρίτιδα: Φλεγμονή του γαστρικού βλεννογόνου, από μικρόβια (π.χ. ελικοβακτηρίδιο του πυλωρού), φάρμακα (π.χ. αντιφλεγμονώδη) ή στρες.
• Πεπτικό Έλκος: Πληγή στο τοίχωμα του στομάχου ή του δωδεκαδακτύλου, με συμπτώματα όπως πόνος, καούρα, φούσκωμα ή ναυτία.
• Δυσπεψία: Γενικός όρος για συμπτώματα όπως βαρύ στομάχι, ναυτία, πρώιμος κορεσμός.
• Καρκίνος στομάχου: Αν και λιγότερο συχνός, απαιτεί έγκαιρη διάγνωση μέσω γαστροσκόπησης.

Νοσήματα Δωδεκαδακτύλου
Το δωδεκαδάκτυλο είναι το πρώτο τμήμα του λεπτού εντέρου, μετά το στομάχι. Οι πιο συχνές παθήσεις του είναι:

• Έλκος δωδεκαδακτύλου: Συχνά σχετίζεται με το ελικοβακτηρίδιο του πυλωρού ή τη χρήση ΜΣΑΦ. Εκδηλώνεται με πόνο στο επιγάστριο που ανακουφίζεται με το φαγητό.
• Δωδεκαδακτυλίτιδα: Φλεγμονή του βλεννογόνου του δωδεκαδακτύλου.
• Στένωση πυλωρού – δωδεκαδακτύλου: Μπορεί να προκληθεί από χρόνιο έλκος και να οδηγήσει σε δυσκολία στη διέλευση της τροφής.

Διάγνωση & Αντιμετώπιση
Η διάγνωση βασίζεται σε:

• Γαστροσκόπηση (ανώτερη ενδοσκόπηση)
• Βιοψίες για ιστολογική ανάλυση
• Εξετάσεις αίματος ή αναπνοής (test ουρίας για το ελικοβακτηρίδιο)

Η θεραπεία περιλαμβάνει:

• Φαρμακευτική αγωγή (αναστολείς αντλίας πρωτονίων, αντιβιοτικά, προκινητικά)
• Διαιτητικές οδηγίες και τροποποίηση τρόπου ζωής
• Σε σπάνιες περιπτώσεις, ενδοσκοπική ή χειρουργική παρέμβαση